Stewart Island

Bestekes,

Joeri is net (veilig en wel) terug van een korte vlucht zonder landing. Je weet wel... Zo eentje waarbij je uit het vliegtuig springt op zo'n 4km hoogte ! De landschappen waren fantastisch: uitzicht over Queenstown en Lake Wakatipu !!! Dit terwijl Julie hem stond op te wachten en een aantal mooie foto's heeft kunnen trekken !


Het laatste wat we van ons lieten horen was dat we aan Mount Cook waren en ondertussen is er heel wat gebeurd, hebben we heel wat gezien en is het weer ons op een paar dagen na ontzettend goed gezind geweest !

Aan Mount Cook village zijn we niet geraakt vanwege de regen in de bergen en dus besloten we halverwege om onze roadtrip verder te zetten richting oostkust...

In een halve dag zijn we naar Oamaru gereden en we waren net op tijd voor de pinguins. De yellow-eyed penguins komen meestal tevoorschijn net voor zonsondergang en we waren net op tijd om er eentje te aanschouwen op nog geen 5m van de lookout ! De little blue penguins komen uit het water na zonsondergang en dus hebben we deze schattige beestjes ook nog kunnen spotten.

Onze volgende stop werd Dunedin. Deze keer zouden we nog eens in een camping ons bed uitvouwen en konden we 's morgens ons brood toasten ! Altijd heerlijk :)
Dunedin was nogal dichtbevolkt en al snel reden we richting het nabije schiereiland waar we albatrossen zouden kunnen spotten. Maar het werd een tegenvaller vergeleken met het bochtenwerk van zo'n 20km naar de punt van het peninsula...

Verder langs de oostkust, dus zuidelijker, zou een goeie plek zijn voor zeeleeuwen te spotten en oh ja... Daar lagen ze. met een tiental tesamen, op het strand van Cannibal Bay ! Dichter dan zo'n 10m kan je best niet komen bij deze dikzakken want ook al zien ze er dik en traag uit, op het strand zijn ze best wel snel :)

Ons doel was sinds een hele tijd al Stewart Island en kwam dus ook meer en meer in zicht. Nu maar hopen dat het niet zou regenen !
Regenen deed het de nacht dat we in een DOC-site waren geparkeerd. Dit zijn goedkope kampeerplaatsen voor tenten en campervans met basis behoeften zoals een toilet en kraantjeswater en deze kosten slechts $6 en je staat er veilig... We waren de avond ervoor aangekomen toen de zon reeds onder was. Doordat we wat aan het bekvechten waren besloot Joeri om zich op de eerste de beste plek te parkeren, in het gras, op een paar meter van een ander busje.
Wat we niet wisten was dat het die nacht zo hard zou regenen en tegen de morgend, een uur of 6, besloten onze buren hun busje uit het gras te rijden... Zij lukten daarin, wij niet :( We wilden ons nog eens omdraaien en de zorgen voor later houden maar Joeri kon niet slapen, trok zijn regenkledij aan en besloot er iets aan te doen. Hij verzamelde massa's kleine steentjes en legde deze achter de banden om een pad te creeeren naar het droge weggetje... Het hielp niet en meer steentjes werden gehaald. Ondertussen was Julie wakker en had zij haar ochtendcharmes bovengehaald om 2 grappige Engelse mannetjes om hulp te gaan vragen. Zeker 20 minuten hebben zij en Julie letterlijk en figuurlijk de handen uit de mouwen gestoken beetje bij beetje kwam de bus weg uit het modderige gras terwijl Joeri achter het stuur zat en het busje de juiste richting uit liet rijden. Eind goed al goed en we trakteerden onze helden (om 8u 's morgens) op een pintje met de woorden "You don't have to drink it right now" :)


Stewart Island

Eens aangekomen in Invercargill stopten we bij het Visitor's Centre voor het weerbericht en voor onze mogelijkheden van onze 3-daagse op Stewart Island. Het weer zou meevallen en dus besloten we om de volgende dag de eerste ferry te nemen !

De Fouveaux Strait is 1 van de wildste wateren ter wereld en het eerste half uur van onze trip hebben we het geweten ook :) Julie moest de hele tijd aan Karlien denken, die dit avontuur waarschijnlijk niet zou hebben aangekund zonder de voorziene witte zakjes te gebruiken. :) De tweede helft van onze trip was echter kalm en dus konden we even bekomen alvorens onze eerste voet aan wal te zetten op dit magisch eiland.
In de winter wonen er hier zo'n 400 mensen en in het hoogseizoen loopt dit al gauw op tot zo'n 1600 :) Het eiland is voor ongeveer 80% Nationaal Park dus veel wegen en auto's zijn er niet.

Eens op het eiland besloten we naar het DOC-Centre (Department of Conservation) te gaan voor info over de wandelingen en een "intentions form" in te vullen. Daarop vul je in welke trip je gaat doen en wanneer je plant om terug te zijn. Stel dat we na 4 dagen niet terug zouden zijn zou er iemand ons wel komen zoeken...

Na veel overwegingen en gediscussieer over welke trip we nu juist zouden doen (er zijn zeker zo'n 15 hutten op het eiland en dus veel mogelijke wandelingen) maakten we een besluit.

Diezelfde dag nog bracht de watertaxi ons naar de eerste hut waar we blijkbaar de hut voor ons tweetjes hadden. Dus... de kachel aangestoken en ons lekker verwarmd :)
Toen we net in ons bed lagen hoorden we gestommel aan de voorkant van de hut: Het was de Taiwanees die we die ochtend aan het DOC-Centre hadden gezien. Hij was rond 11u vertrokken en kwam net aan: Het was 20u30 ! 2u en half had hij in het donker gestapt ! :)
Normaal doe je die tocht in 2 dagen. Het eerste stuk is plat en doe je op zo'n 4u, het 2e stuk is een berg die je op zo'n 7u zou moeten kunnen oversteken. Het was zo grappig hoe hij reageerde toen hij ons zag :)

De volgende dag vertrokken we dus met 3 maar al na een klein half uurtje was Steven al uit ons zicht verdwenen, hij zou over dit stuk uiteindelijk zo'n 4u doen, wij 5u30 :)
Maar er is een tweede reden waarom we zo laat aankwamen in de 2e hut. Onze missie was het vinden van een wilde kiwi en dus besloten we te genieten van de uitzichten en op ons hoede te zijn voor deze 'rare vogel'.
Joeri liep eerst met het fototoestel in de hand en toen dit misschien een beetje riskant was door de modder en de acrobatische sprongen die we soms moesten uitvoeren om niet te verdrinken in de modder vroeg Julie hem om het fototoestel weg te steken. Maar Joeri, zo koppig als sommigen onder jullie hem wel zullen kennen, hield de camera vast en het was nog geen minuut hierna of Joeri wees naar opzij, naar een WILDE KIWI !!! Op nog geen 2m van ons was zij, aan het pikken met zijn rare snavel in de grond, op zoek naar wormen. We volgden hem over een klein beekje en maakten zelfs een kort filmpje ! Ongelooflijk hoe uniek dit moment is. Later ontmoetten we mensen die 10 dagen aan het wandelen zijn en geen kiwi's te zien krijgen !

Eens aangekomen in de Mason Bay hut, aan de andere kant van het eiland, ontmoetten we Dave. Hij was al 10 dagen onderweg op Stewart Island en zou er nog eens 10 bijdoen ! Hij was helemaal alleen en vertrokken met een rugzak van 35kg !

Stewart Island was echt genieten, de volgende dag zouden we dezelfde tocht terugdoen, in diezelfde hut slapen en de dag daarna pikte de watertaxi ons zoals afgesproken terug op. 2 dagen zonneschijn en geen wolkje aan de hemel is waarschijnlijk een unicum ginder dus van geluk gesproken !


Na Stewart Island hebben we ons getrakteerd op 2 daagjes relaxen in Te Anau en eens lekker te gaan eten. De lokale specialiteit: Mosselen: dubbel zo lekker dan bij ons, de helft aantal mosselen :)

Dit is ondertussen al enkele dagen geleden maar voor de rest minder boeiend. De gletsjers, Fox en Frans Jozef, waren niet zo spectaculair dan verwacht, een wandeling op de gletsjer hebben we dan ook niet gemaakt.


Het is misschien allemaal wat veel ineens om te vertellen maar het was dan ook wel al lang geleden dat we nog eens iets van ons hadden laten horen.
Nog een gelukkige verjaardag aan de jarigen van gisteren !!!

Vele groetjes vanuit Hokitika, waar de zon er toch weer doorkomt :)

Saluuut !!!